hogeschoolbieb

Maandag beginnen we met de uitlening van vier iLiads.

Hoe we het praktisch gezien aan gaan pakken kun je in dit artikel lezen:

Wat is er nodig voor de uitleen:
- Iliad                                              
- Etui met snoertjes e.d.                                             
- Korte handleiding      
- Uitleenformulier                             
- Evaluatieformulier                         
- Ontvangstbewijs,met doorslag 

Wat is er verder nodig:
- Inhoud iliad                                        
- Uitleenprocedure                                   
- Vier iLiad-deskundigen.

Normaal worden alle materialen via ons catalogussysteem uitgeleend, dus het was nog even puzzelen, hoe we dit aan zouden pakken. Hieronder zie je wat de uitleenprocedure is geworden.

Uitleenprocedure iLiad:

De iLiad is tot 1 december 2008 alleen te leen voor medewerkers van Windesheim, niet voor studenten.
(Eind november is de evaluatie, en wordt bekeken of we ook aan studenten gaan uitlenen.)

De aanvraag voor het lenen van de iLiad kan worden gedaan via Questionpoint.
De vraag in Questionpoint wordt vervolgens door de dienstdoende IB-er doorgestuurd naar de iLiad-deskundige. Laten we hem Erik noemen.

De klant tekent bij Erik het uitleenformulier met de uitleenregels, dit formulier bewaart Erik in de iLiad- map in zijn kast.
De klant krijgt van Erik een handleiding mee, met daarop de datum van inleveren!, en een evaluatieformulier.

De uitleentermijn is 3 weken.

Bij het inleveren van de iLiad controleert de baliemedewerker:
- de inhoud van het etui,
- haalt de iLiad uit het tasje en controleert de buitenkant van de iLiad op beschadiging,
- en kijkt of de schrijfpen  (aan de bovenkant) in de iLiad zit.

De baliemedewerker vraagt de klant het evaluatieformulier in te vullen.

De baliemedewerker tekent het ontvangstbewijs, en geeft het origineel mee aan de klant.
(Deze ontvangstbewijzen liggen in de la van de balie.)

Daarna wordt de iLiad op Eriks bureau gelegd, met de doorslag van het ontvangstbewijs en het evaluatieformulier.
(Als de klant geen evaluatieformulier meer heeft, kan de baliemedewerker de klant een nieuwe geven.)

De boete voor te laat inleveren is gelijk aan de boete van het overige materiaal van het mediacentrum.
Erik controleert de iLiad op inhoud.
Erik communiceert met de klant over eventuele schade of boete.

Voor vragen kun je terecht bij Erik, en de overige drie iLiad-deskundigen.
 
Dit is de uitleenprocedure zoals hij bij ons in het afsprakenboek (een wiki) wordt gezet.
En nou maar hopen dat ze inderdaad worden geleend!

Mochten jullie als medewerkers van een andere bibliotheek informatie willen over de formulieren die we gebruiken, dan kun je altijd contact met me opnemen.

Vorige week is Wilma van der Brink van de universiteitsbibliotheek van de Vrije Universiteit van Amsterdam, op bezoek geweest om met mij te brainstormen over de mogelijkheden van een hyve voor bibliotheken.
Zowel de UBVU  als het mediacentrum van Windesheim hebben een hyves. Beide hyves zijn nog niet gepromoot, en hebben nog weinig leden.

We hebben het vooral gehad over de meerwaarde van een bibliotheek-hyve.
Wilma heeft op de bibliotheek en archief-hyve  al verschillende mogelijkheden genoemd.

Als simpele eindconclusie hadden we eigenlijk dat een hyve een verwijsfunctie heeft naar de informatie die je bibliotheek biedt.
Met een hyve zit je in de leefwereld van je studenten. (De Windesheim-hyve heeft 10495 leden, en de VU heeft 12103 leden.)

Zeker weten doen we het natuurlijk nog niet, maar misschien vinden studenten het wel handig dat ze via hun bibliotheek-hyve door kunnen klikken naar bijvoorbeeld de website van de bibliotheek, de catalogus, en de vraagbaak Questionpoint.

Als je de hyve als verwijzing gebruikt, hoef je ook niet veel tijd te steken in een hyve. Je zet hem neer, en natuurlijk kijk je regelmatig naar de eventuele krabbels, maar daar hoeft niet veel tijd in te gaan zitten, want voor vragen die ze binnen 24 uur beantwoord willen hebben, verwijs je ze op de hyve met een link door naar Questionpoint.

Je kunt als je dat wilt ook nog de agenda vullen, maar dat is niet noodzakelijk. En via een poll kun je kleine enquête houden, maar ook dat kost nauwelijks tijd.

Eigenlijk heeft een hyve alleen maar voordelen. En mocht het toch om een of andere reden niet bevallen, dan kun je hem eenvoudig weer opheffen.

Op congressen vaak wordt gezegd over web 2.0 toepassingen in de bibliotheek:
Gewoon doen, en kijken hoe het in de praktijk werkt.

En dat gaan we doen.

Morgen heb ik overleg met onze PR-collega, om te bekijken hoe we het beste onze hyve kunnen promoten.

Vandaag hebben nog we 13 leden, we hopen er binnenkort heel wat leden bij te krijgen. (hint ;-))

- Heeft u ook paperclips?
- Een extern bureau vroeg mij of ze posters bij jullie op mogen hangen. Mag dat?
- Ik zoek informatie over hoe je brochures moet schrijven.
- We zoeken de rubriek 289, maar op de kaart aan de zijkant van de kast kunnen we alleen 28 vinden.
- Heeft u ook een lenerspas gevonden.
- Ik kan de techniekboeken niet vinden.
- Kan ik bij u boeken lenen?

Op 10 april 2008 werd in het Crown Plaza Hotel in Maastricht  in samenwerking met de NVB, het IHOL-symposium (Stichting Infrostructuur Hoger Onderwijs Limburg) gehouden.   De naam van het symposium was: “Een tweede leven voor bibliotheken”

Het ging over de toekomst van bibliotheken. Welke mogelijkheden moet een bibliotheek zijn gebruiker bieden, als de gebruiker geïnteresseerd wil blijven in de diensten van de bibliotheek.    Dit thema werd behandeld in vier voordrachten en een forumdiscussie.     De eerste spreker was Ilja Pfeiffer, dichter, romancier, essayist, criticus en polemist. Voor nrc.next schreef hij veertien dagen lang reportages over zijn avonturen in Second Life, waar hij een tweede leven had in de vorm van de wonderschone Lilith.  Deze teksten werden aangevuld met nieuwe verhalen en gebundeld in het boekje Second Life: Verhalen en reportages uit een tweede leven.   Speciaal voor dit symposium is hij bibliotheken op Second Life gaan bezoeken, en het viel hem op dat er daar weinig te doen was. Geen avatars te bekennen. In de bibliotheken hadden ze wel boeken staan, maar als je daar dan op klikte, werd er een website geopend en zat je opeens, in plaats van als de wonderschone Lilith in SL, als Ilja Pfeiffer achter je pc een digiboek te lezen.

Dat viel vies tegen! Dat was niet wat hij zocht. Hij verlangt meer van een wereld als SL.   Ilja Pfeiffer ziet Second Life als opvolger van het World.Wide.Web. Geen twee dimensionale sites meer, maar drie dimensionale.  

Als voorbeeld noemt hij de ABN-Amro. Je kunt natuurlijk op hun website kijken, en je kunt ze bellen en mailen. Maar wat handiger is, en bovenal veel persoonlijker is om als avatar hun SL-kantoor binnen te lopen, en daar een gesprek met een medewerker aangaan, die je ook nog eens allerlei documenten kan geven.    Dat wil hij voor SL-bibliotheken ook graag. In drie punten:

1. Spreken met een vakman/vrouw die hem vertellen kan waar hij informatie kan vinden.

2. De SL-bibliotheek als plaats waar lezingen en bijeenkomsten gehouden kunnen worden. Het bibliotheekgebouw kan dan symbool staan, de lezingen/bijeenkomsten zelf kunnen veel makkelijker “buiten” in de open lucht worden gehouden. Het regent er toch niet, als je dat niet wilt.

3. Exposities, maar dan geen twee dimensionale afbeeldingen, zoals foto’s en tekeningen, maar drie dimensionale. Bijvoorbeeld als tentoonstelling bij het boek “Naar het middelpunt van de aarde” van Jules Verne, laten zien hoe de wereld er van binnenuit ziet, of een onderzeeër nabouwen. 

Zelf heeft hij meegewerkt aan Poetry International, met het gedicht “From Lilith” over zijn mooie avatar in SL. Niet door op een podium een gedicht voor te lezen, of om dit in SL voor te lezen. Nee, veel origineler. Ik was echt heel verrast! Hij heeft zichzelf als avatar nagemaakt op SL, en gaat met zijn wonderschone SL-Lilith in gesprek. Het is te zien in een filmpje. Kijken!! (ook jij Erik.)    De tweede spreker was Frank Janssen, van www.frankwatching.com

Hij bekijkt de nieuwe mogelijkheden van werken met informatiesystemen vanuit de gebruiker.Hij noemt Web 2.0 eenvoudigweg: het web waar je terug kunt praten. De generatie van nu wil op een andere manier met informatie werken, en verwacht dus ook andere diensten van de bibliotheek.   (foto: Libraryman Flickr 11-9-07)   Deze generatie wil geen eenrichtingsverkeer meer. Ze willen ook kunnen meedenken, reageren, taggen. Zoals kranten hun lezers de mogelijkheid geven te reageren op artikelen op hun sites. Uit onderzoek is ook gebleken dat lezers meer geloof hechten aan wat ze van andere lezen, dan van de media zelf.

Hij refereerde aan een uitspraak van Sarah Hougton.

“Library 2.0 simply means making your library’s space (virtual and physical) more interactive, collaborative, and driven by community needs. Examples of where to start include blogs, gaming nights for teens, and collaborative photo sites. The basic drive is to get people back into the library by making the library relevant to what they want and need in their daily lives…to make the library a destination and not an afterthought.”

Verder heb ik vooral de voorbeelden genoteerd die hij noemde, waarin de web2.0 mogelijkheden goed worden gebruikt. 

- ZB Digitaal

Weblog bijgehouden door Edwin Mijnsbergen, van de Zeeuwse Bibliotheek.

- De website van de Openbare Bibliotheek van Assen.

 - De vakantiereiswijzer. Met onafhankelijke beoordelingen van en voor reizigers.

- The New York Public Library.- Goodreads.  Waar lezers hun mening over boeken kunnen geven.  En waar je kunt zien wat zelf hebt gelezen, en wat je vrienden lezen. 

Gelukkig hoeven wij als mediacentrum niet achter te blijven. Henriette stuurde vorige week een mail rond, waarin we konden zien dat Vubis ook een mogelijkheid heeft om bij iedere titel een reactie van de lezer te plaatsen. Ik ben daar heeeel enthousiast over!

  Tijdens de derde voordracht heb ik nauwelijks aantekeningen gemaakt, omdat het voor mij weinig nieuws bracht.

Ik plaats hieronder daarom een stukje van Henk Naaijkens, medewerker van de fontysmediatheek. Dank je wel Henk!    “Zelf ontwerpen.
Rob Visser van de Digitale Bibliotheek Amsterdam en Jan de Waal van de Openbare Bibliotheek te Oss tonen in hun presentatie een realistische (sic) weergave van de virtuele bibliotheekomgeving van de OB Amsterdam in second life. De OBA wil innovatief zijn, werkt aan imagobuilding, hecht aan primeurs en beoogt met sl een virtuele kennismaking met de bibliotheekbezoeker. Bij de bouw van een virtuele bibliotheek heb je niet te maken met de zwaartekracht en andere natuurwetten en je kunt naar eigen inzichten ontwerpen. Zo is onder andere een Harry Mulisch- en een Herman Brood-ruimte ingericht. Toch vragen zij zich af: hoe moeten we op sl functioneren als bibliotheek? De toegevoegde waarde ervan is nog onduidelijk. Maar ideeën zijn er genoeg. Een thriller van René Appel op sl, schrijvers uitnodigen, de catalogus op sl, de ob-leden inschrijven als avatar, de actie Nederlands leest 2008 en de bouw van het Vondelpark.” 

Wat ik wel grappig vond, was dat ik tijdens het verhaal van Jan de Waal, er achter kwam dat we elkaar virtueel kenden.

We hadden samen verschillende keren rondgelopen op SL. Hij als Jan Wei en ik als Annegien Torok.Na afloop heb ik hem een hand gegeven en me voorgesteld met mijn Sl-naam. En inderdaad, na even vreemd te hebben gekeken, en na te hebben gedacht zei hij: Ooo, ben jij dat!!   De vierde en laatste lezing van was Theo Verbeij, medewerker bij de GO-opleidingen.

Het onderwerp was: “De nieuwe informatiemanager”.De GO verzorgt cursussen voor mensen die werkzaam zijn in de Nederlandse bibliotheekwereld. Dus vooral ook de GO moet met zijn tijd meegaan.Hij herinnert zich nog de naam van eerste GO-cursus uit de tijd dat de computer net in opkomst was. Die cursus heette: “De muis in de bibliotheek”.   Maar welke competenties hebben informatiewerkers nu en in de toekomst nodig? Hij noemde de personeelskwestie “het meest  urgente probleem” in bibliotheekland.De traditioneel opgeleide bibliothecaris zal in de toekomst uitsterven, en zal intussen tijd veel bij moeten leren.

En de competenties van de toekomstige informatiewerker zijn nog niet duidelijk. De GO is, samen met Fobid, daarom bezig met het maken van functiebeschrijvingen. Je kunt ze vinden op hun wiki.    En toen was het symposium weer voorbij.

Samenvattend trek ik de conclusie per voordracht:

1. Maak gebruik van de nieuwe mogelijkheden, maar stap niet in de valkuil dat je binnen die nieuwe mogelijkheden, weer oude bekende toepassingen gebruikt. Wees creatief, en vernieuwend.    2.Geef je gebruiker de mogelijkheid tot interactie.   3. Zie de mogelijkheden van SL.   4. Zorg dat je als informatiewerker op de hoogte bent van deze ontwikkelingen.   

- Kun je met een personeelskaart ook boeken lenen?

- Hoe zet ik de printer op enkelvoudig afdrukken?

- Ik zoek iets over groepsdynamica, psychologie en sociologie. Heeft u dat?

- Hé buurvrouw, is dit jouw werkplek!

- Deze cd-rom werkt niet meer.

- Ik kan geen nummer uit 2008 vinden van het tijdschrift Nieuwe Wiskrant.

- Ik zoek informatie over het samenwerken in teams.

- Ik wil graag het telefoonnummer van Wim of Benno

- Hebt u een nietje voor me, ik kom net eentje tekort.

- Mevrouw, hoeveel boeken mag ik meenemen?

- Waar vind ik een boek als er staat: Prentenboek A SILV

- Dit boek zou er wel moeten zijn, maar het staat er niet.

Ik ben de verpleegkundeboeken aan het saneren.

Aan het eind van vorig jaar heb ik de collectie nagelopen met de Digital Library Assistent, de DLA.(zie Saneren met de DLA). In de DLA stonden de boeken die drie jaar niet waren uitgeleend.Maar je kunt niet alleen maar via deze methode saneren, omdat je dan de boeken mist die wel verouderd zijn, maar nog steeds worden uitgeleend. Dus vorige week ben ik begonnen om kast voor kast de boeken na te kijken op “verouderingsverschijnselen”. En zo haal ik iedere dag een stapeltje uit de kast. Tegen de zomervakantie hoop ik op die manier de collectie die ik onder mijn beheer heb, helemaal up-to-date te hebben. Want voor ieder stapeltje dat gesaneerd wordt, worden ook weer boeken aangeschaft over dat onderwerp. Al zullen dat wel minder zijn, omdat we toewerken naar een meer digitale collectie.Dat saneren wordt nog wel een klus, ook voor de mensen van de catalogusafdeling. Ze moeten niet alleen de boeken uit Vubis halen, maar alle nieuwe titels waar ik een Picarta uitdraai van heb gemaakt weer bestellen en inwerken. Maar het frist de collectie wel lekker op! 

- Kan ik hier in het hele mediacentrum wireless werken?

- Ik zoek natuurkundeboeken, waar kan ik die vinden?

- We moeten een gemiddelde Nederlander interviewen, mogen we u wat vragen stellen?

- Als er in de catalogus bij een cd het nummer 410 staat, waar kan ik hem dan vinden?

- Het boek van Pinto is niet te vinden, weet u of het is uitgeleend?

- I’m searching for information about movement education in the Netherlands.

- We zijn op zoek naar filmpjes over seksuele voorlichting voor kinderen, waar kunnen we dat vinden?

Ik heb hem inmiddels opgeladen, daarna in het handige tasje gedaan, en thuis wat geoefend. Van de keuzes die je kunt maken tussen Kranten, Boeken, Documenten en Notities, is de laatste mogelijkheid tot nu toe het leukst.

Want bij Kranten heb ik nog niks ge-download. Bij Boeken heb je drie titels, Dracula, fabels en Sherlock Holmes. En bij Documenten de uitleg van de werking van de Iliad.

Bij Notities kun je kiezen uit drie verschillende “schrijfblokjes” Eentje helemaal blanco, eentje met schrijflijntjes, en eentje met blokjes.Je kunt schrijven, tekenen, uitgummen.  Ik hoop dat Raymond of Erik me volgende week wat wegwijs willen maken in het downloaden van inhoud. En ik moet nou toch eens heel serieus op Raymonds Vakblog zijn aantekeningen over de Iliad gaan lezen

Ik wist wel dat we niet de eerste bibliotheek waren die zo iets ging proberen als beschreven in het vorige artikeltje “Automatisch collectioneren”, maar dat het al een naam had wist ik nog niet. Het heet een “Approval plan”. Zie de site van de KB.

“Een approval plan is een methode van aanschaf waarbij een leverancier op basis van een selectieprofiel publicaties levert met recht op retourzending. Dit leidt tot besparingen in het acquisitieproces omdat niet langer iedere titel individueel hoeft te worden besteld. De eerste ervaringen van de KB in 2005 waren zo succesvol, dat het systeem zal worden uitgebouwd naar meer vakgebieden.”

Wie weet welke vlucht het Approval plan hier nog gaat nemen.