Een bedrijf dat vrij recent bezig is met content te leveren voor de iPad, uitsluitend studieboeken voor het hoger onderwijs en specifiek gebonden aan de iPad, is Inkling.

Laat ik even wat soundbites nemen uit hun promotievideo die je op hun site op bijna elke pagina terug kunt vinden:
“What if we were able to reinvent the notion of a textbook from the ground up?”
“Textbooks don’t have to be text, they don’t have to be books”.
Het klinkt alsof Inkling revolutionair aan de gang is gegaan met hun content. Is dat zo?

Nee, althans ik ervaar dat niet zo. Ze zijn wel goed bezig, niet revolutionair. Wat ik dan zo goed vind?

Ik vind dat ze op hoog niveau tekst, afbeeldingen en video hebben geïntegreerd. Ook manipuleerbare 3D abeeldingen van moleculen vind je in deze ‘boeken’ en Slideshows. Niets revolutionairs aan, het concept bestaat al lang. Je koopt een boek en krijgt toegang tot een website waarbinnen je mooie video’s en afbeeldingen kunt bekijken, eventueel aanvullende teksten kunt vinden. Inkling biedt dat nu in een pakket aan. En de interactieve kwaliteit die de iPad biedt, zoomen en pinchen, voegt daarbij een extra laag aan toe, je kunt de 3D afbeeldingen zelf manipuleren. Dat aan het boek ‘Experience Psychology’ in een video over Neural Communication neurowetenschappers als Christof Koch en Susan Greenfield mee hebben gewerkt, niet de minsten in neurosciences, maakt het voor mij weer des te interessanter.

Je kunt een heel boek kopen of, wat de bonus is, aparte hoofdstukken. Nu vind je van elk boek een gratis hoofdstuk. Zo ben ik nu in het bezit van hoofdstukken uit boeken over macro-economie en marketing, gewoon omdat het gratis kan en ik een Nederlander ben en niet omdat die onderwerpen zo aan mijn hart liggen.

De lezers kunnen de teksten annoteren, markeren en notities bij tekst plaatsen. Die noties hebben nog een extra eigenschap die ik weliswaar al ben tegengekomen in de web-omgeving, maar nog niet in studieboeken. Je kunt ze inzetten voor samenwerkend leren (iets wat Diigo ook kan op websites). In een notitie kun je bijvoorbeeld ook een vraag m.b.t. de tekst opnemen. Om Inkling te kunnen gebruiken moet je een account aanmaken. Die account kun je verbinden. Je kunt anderen toegang geven tot je notities, ook de docent. Zo maak je het mogelijk dat er gereageerd kan worden op je notities. Social Media binnen studieboeken. Deze optie kan heel interessante didactische mogelijkheden opleveren.

Veelal komen zeker Amerikaanse studieboeken vaak al met zelftoetsingsvragen aan het eind van een hoofdstuk. Deze Inkling boeken gaan daar ook in mee. De vragen zijn hier interactief. Per titel wisselt de inhoud van de feedback wel van nagenoeg niets tot aardig.
Bij afbeeldingen zie je ook zelftoetsing terugkomen. Labels bij de onderdelen van een schema of diagram, bijv. een diagram van een neuron met al haar onderdelen, kunnen door te klikken op een knop ‘Test Yourself’ veranderen in vraagtekens. Goed om te oefenen dus. Klikken op het vraagteken geeft je het label terug.

De iPad app van Inkling is gratis. De boekenprijzen variëren van zo’n €50,- tot €85,-. Hoofstukken zijn er vanaf €1,59 tot €5,49 en ja, uiteindelijk is het altijd goedkoper het hele boek te kopen dan alle hoofstukke afzonderlijk. Op dit moment zijn er 11 titels in de collectie en staan er diverse titels op uitkomen. Biologie, geneeskunde, sociologie, marketing, economie, fotografie, muziek en spreken in het openbaar zijn nu de onderwerpsgebieden die aan bod komen.

In april vindt er een proef plaats met een digitale bibliotheek MyiLibrary genaamd vanuit het Mediacentrum (Hogeschool Windesheim). Deze bibliotheek is niet specifiek gemaakt voor de iPad, het is webbased en werkt ook prima op de iPad. Annoteren bij teksten kan prima. De annotaties blijven wel op het web staan in je eigen account daar. geen samenwerkingsmogeljkheden dus. Wat heel mooi is in het bussinessmodel van MyiLibrary is dat de boeken te downloaden zijn! Je krijgt ze in de vorm van PDF’s binnen.

Bedenk eens wat hier gebeurt. Stel het Mediacentrum gaat in zee met MyiLibrary, dan schaft zij een aantal boeken aan binnen deze digitale omgeving. je kunt de online boeken raadplegen, je hoeft ze niet te lenen (en een boek kan dus ook niet uitgeleend zijn). Je kunt daarboven nog besluiten om een boek te downloaden. Wat is dat voor een bibliotheek die je een boek laat houden? Oké, er zit wel een klein addertje onder het gras. Het downloaden is wel beperkt tot 10-20 pagina’s per inlogsessie.

Met de mogelijkheid om te kunnen downloaden komt de optie in beeld om de boeken ook op de iPad mee te nemen. Daar zijn apps voorhanden die het annoteren van teksten heel eenvoudig maken. iAnnotate PDF is daarin wel mijn favoriet. Een notitie bij een tekst zetten, markeren, tekenen (omcirkelen, strepen, ..), Bookmarks en Stamps (pijlen, emoticons, ..), allerlei mogelijkheden om je te helpen interactief met een tekst te werken.

MyiLibrary bevat nu ongeveer 250.000 titels. Het gaat om veelal Engelstalige werken van academisch niveau. Het is dus de vraag of deze collectie wel iets is voor een hogeschool. Maar wie kan dat beter bepalen dan de docenten. Vanuit het Mediacentrum zullen zeker docenten uitgenodigd worden om mee te kijken in de collectie van MyiLibrary in april aanstaande.

Vandaag kwam Qwiki, de uitzonderlijke zoekmachine, met een mooi Darwin productie.

Gefeliciteerd Charles!

Je ziet een interessante webpagina die je wilt bewaren én waarop je aantekeningen wil maken. Misschien wil je ook nog extra materiaal toevoegen vanuit andere bronnen. Dat kan met OneNote.

Je werkt aan een project, je krijgt mails met attachments. Zou mooi zijn om dat allemaal bijeen te voegen in een ‘map’ (zonder alles uit te printen). Dat kan met OneNote.

Je volgt een module. Je wilt aantekeningen, presentaties van je docent(en), webpagina’s, afbeeldingen, grafieken, …  bij elkaar houden in een apart notitieblok. Dat kan met OneNote

Dat zijn zo enkele voorbeelden.

Stel je wilt mobiel werken. Geen papieren meer meenemen naar overleggen. Met een Tablet PC is OneNote ideaal. Je hebt een schrijffunctie in OneNote, je kunt ook typen. In feite vermoed ik dat OneNote in het bijzonder is ontwikkeld voor tablets.

Alle documenten die je nodig hebt kun je handig organiseren binnen de drie niveaus die OneNote aanbiedt voor het organiseren van je materiaal:

• Notitieblokken – de werkmappen
• Secties – de tabbladen in een Notitieblok
• Pagina’s – pagina’s binnen elke Sectie

Zo werk ik met een ‘Aantekeningen voor onderweg’ notitieblok. Letterlijk bedoeld om alles wat ik los van mijn pc doe te kunnen organiseren voor gebruik onderweg. Daarbinnen heb ik een sectie ‘Blogposts’. Hierbinnen werk ik op aparte pagina’s binnen die Sectie ideeën uit voor blogposts. Ik kopieer en plak snel delen uit site die ik nodig denk te hebben. Ik kan met de functie ‘Schermafdruk’ snel een ‘foto’ maken vanaf mijn beeldscherm en zo een afbeelding pakken of een grafiek.

Notieblokken kun je opslaan op je harde schijf, maar dat staat een mee mobiel werken in de weg. Ik sla mijn notitieblokken voornamelijk op bij Windows Live (maar ik heb ook succesvol getest met delen via ShareNet Teamsites en DropBox). 25 GB ruimte, goed bereikbaar in de ‘Cloud’ en met Office 2010 goed geïntegreerd voor soepel gebruik. Via die tussenweg kon ik mijn notitieblokken al synchroniseren tussen mijn pc en laptop.

Toen kwam de iPad.

Ook daarop wilde ik bij mijn OneNote notitieblokken komen en niet via de webinterface van Windows Live Office. Ik vond de app MobileNoter (zie een introductie video). Een gratis app. Echter miste deze app belangrijke functionaliteiten. Je kunt er zogenaamde Quick Notes mee maken. Ook bekend in OneNote. Losse pagina’s, niet ingedeeld bij een sectie of notitieblok. Een handige functionaliteit die je op je pc of laptop in staat stellen zonder het gehele programma OneNote op te starten snel een aantekening te maken.

Wat ik verder nodig bleek te hebben was een synchronisatie software pakketje dat MobileNoter eveneens aanbiedt. Het komt in twee smaken, Cloud en Wi-Fi. In de Cloud versie betaal je een 3 maandelijks of jaarlijks bedrag en kun je de notitieblokken opslaan op een server van MobileNoter en gebruik maken van 3G. Kosten $5,- per kwartaal of $15,- per jaar. De Wi-Fi versie kost eenmalig $15,- en daarmee kun je binnen een Wi-Fi netwerk je notitieblokken synchroniseren.

Dat werd mijn keuze aangezien ik mijn notitieblokken al in de cloud heb hangen en eerlijk gezegd niet die $15,- per jaar er voor over heb als ik het via Wi-Fi ook handig kan aanpakken.
Meestal bereid ik achter laptop of pc zaken voor die ik onderweg nodig kan hebben. Daarna kan ik de notities, de pagina’s in de sectie eenvoudig synchroniseren met mijn iPad MobileNoter. Onderweg, tijdens een overleg of mijmenerend in de trein, kan ik die notitie aanvullen.

Voor een extern bezoek bijvoorbeeld,  zet ik treintijden, even een ‘schermafdruk’ van de tabel uit reisinformatie van de NS, samen met looproute (schermafdruk uit Google Maps) in een pagina. Daarbij eventueel programma, agenda, notulen, andere benodigde documenten. Even synchroniseren en ik kan op pad met alleen de iPAd.

De iPad is erg goed voor het consumeren van content. Ik vind het lezen op de iPad erg prettig. Maar apps als MobileNoter maken dat de iPad voor mij ook een goed apparaat is om mee te kunnen werken.

Shakespeak is een zeer mooie toepassing om op eenvoudige wijze stemmen tijdens je hoorcollege mogelijk te maken.

Deze tool is onder deze naam vorige week gelanceerd tijdens Online Educa Berlin. Ik werd getipt over deze tool door mijn collega Hans.

Na downloaden krijg je een nieuw tabblad in je PowerPoint en kun je heel snel van start met het aanmaken van vragen of stellingen. Resultaten van de stemming komen razendsnel terug binnen je presentatie. Die resultaten kunnen dan weer uitgangspunt zijn voor gebruik in je college. Er zijn geen speciale stemkastjes nodig. Wel hebben de studenten een mobiele telefoon, een smartphone, een laptop of een pc nodig.

In deze blogpost geef ik een korte handleiding m.b.t. het gebruik van de gratis versie van Shakespeak.

Je start met het downloaden en installeren binen je PowerPoint van de plugin Shakespeak. Na het downloaden zal de installatie zelf opstarten.

Op deze pagina tref je de download button aan. Klik daarop en het proces gaat van start.

Kies voor Uitvoeren (of eerst opslaan als dat je voorkeur heeft). Volg alle stappen verder, zorg dat PowerPoint niet opgestart is (anders krijg je daar nog wel een melding van).Na installatie kun je kiezen voor het opstarten van je PowerPoint. In PowerPoint zie je dan een nieuw tabblad in de Ribbon (ik ga uit van een installatie in PowerPoint 2007 of 2010).

Klik op dat tabblad en je treft daar de opties aan waarmee je vragen/stellingen kun inbouwen in je presentatie en de sessie kunt starten zodat er een stemming kan plaatsvinden. Die optie gaan we nu verder bekijken.

Met Add vote kun je een vraag of stelling waarop gestemd kan worden in je presentatie inbouwen. Klik je op deze knop dan krijg je eerst een keuze voor een te gebruiken taal. Er zijn 2 opties, Engels en Nederlands. Daarna kun je de vraag/stelling invoeren en de daarbij horende reeks antwoordopties.

Als je nu op OK klikt zal Shakespeak drie slides toevoegen aan je presentatie.

• De eerste slide bevat de toelichting m.b.t. het stemmen voor de studenten. Deze toelichting zal niet meteen volledig te zien zijn, daarvoor moet je wel eerst in volgende stappen (zie onder) bijv. aangeven welke stem mogelijkheden je wilt inzetten (SMS, Internet, twitter).
• De tweede slide geeft de vraag of stelling weer. Ook hier wordt later onderaan tekst aan toegevoegd die weer de stem mogelijkheden laat zien.
• De derde slide is die waarop de resultaten zullen komen te staan.

Je kunt meerdere vragen of stellingen inzetten in je presentatie. Bij de 2e en volgende vraag zullen echter 2 slides worden ingevoegd. De slide met informatie over het stemmen zal niet worden herhaald, wel de slides met vraag/stelling en die voor de resultaten.Mocht je toch behoefte voelen om een slide in de opmaak van Shakespeak in te voegen om extra informatie mee te geven, klik dan op de knop Add message slide.

Heb je vragen/stellingen toegevoegd, dan wordt de knop Edit vote actief. Hermee kun je dus altijd achteraf je vraag of stelling en de bijbehorende antwoordoptie bewerken.

Bedenk dat je niet alle informatie ziet op de slides voordat je een sessie opstart. Pas op dat moment worden er allerlei gegevens op de slides bijgeplaatst die essentieel zijn om het stemmen te laten plaatsvinden. het opstarten van een session begint met klikken op de knop Start Session.

We starten een gratis sessie. Klik Next. Kies welke mogelijke routes om een stem uit te brengen je wilt aanbieden. Je kunt kiezen uit SMS, Internet – via een site – en Twitter. Je kunt alle opties aanbieden en de studenten zelf een keuze laten maken.

In het volgende scherm zie je de gegevens die het systeem heeft gegenereerd voor je stemming.

Deze gevens zullen na klikken op Finish worden meegenomen in de slides binnen je presentatie. In dit geval zullen de studenten dus  bijvoorbeeld zien dat ze kunnen sms’en naar 225 met de tekst ‘Test01′ of inloggen op de site Shakesq.com met inlogcode ‘djc’.

De kosten voor stemmen via sms zijn niet hoger dan een regulier smsje. Stemmen via de website of Twitter is gratis.De gratis versie van Shakespeak werkt tot maximaal 20 studenten. Wil je meer studeneten laten stemmen dan is de overstap naar een betaalde versie noodzakelijk. Voor het onderwijs is er een gunstige korting van 50%.

Zowel de VU als de RUG hebben al gewerkt met (voorlopers van) Shakespeak. Daar is gekozen voor een instellingsbrede oplossing van één administrator die credits koopt. Credits zijn eenheden die gelijk staan aan een studenten. Wil je 50 studenten laten stemmen in een sessie, dan schaf je 50 credist aan. De kosten van een credit lopen van €0,03 tot €0,10 afhankelijk van in welke bulk je ze aankoopt. De administrator kan weer managersrollen aanmaken en de managers kunnen weer userrollen aanmaken. Managers zouden dus bij de ICTO teams kunnen zitten en de users zijn de docenten of andere medewerkers die willen werken met deze stem mogelijkheid. benodigde Credits kunnen via de lijn Administrator en Manager worden doorgegeven aan de User.

Shakespeak is naar mening eenvoudig en intuïtief. Het is snel en eenvoudig op te zetten en de kosten zijn bij groepen kleiner dan 20 nihil en daarboven niet erg hoog (een groep van 50 studenten tegen de maximale prijs (€0,10) kan stemmen voor de prijs van €5,00)!

De Keynote van Christiaan Alberdingk Thijm bracht zijn geloof in de ‘Wisdom of the Crowds‘. Tenminste dat was mijn indruk. Niet teveel regulatie rondom social media. Hij legde de vinger op een paradoxale toestand die momenteel heerst op dat gebied. De medemens geeft steeds meer prijs op het internet, terwijl de overheid steeds strengere regels bedenkt om de privacy te beschermen.

Na de keynote op weg naar ‘Kleppen dicht! Digitale activerende didactiek’. Helaas weinig nieuws opgestoken in de overigens uitstekende presentatie van Michel van Ast. Hij vertelde over zijn ervaringen als docentenopleider met het inzetten van wiki’s en blogs. De activerende didactiek bestond, kort door de bocht gezegd, uit ‘verplichten van bijdragen’ aan de wiki’s en blogs en duidelijke opdrachten. Opdrachten die het best uit de verf kwamen (niet klakkeloos over te nemen) als ze zeer persoonlijk (reflecterend element) werden geformuleerd. Commentaren van zijn studenten gaven aan dat ze deze werkwijzen (gericht op samenwerken, communiceren en reflecteren) zeer waarderen, ook al kost het hun veel meer tijd.

Daarna kon ik een zeer enthousiaste presentatie volgen, gegeven door Anka Mulder (directeur onderwijs TU Delft) over: ‘Open leermiddelen: waarom geeft een universiteit onderwijsmateriaal voor niets weg?’.De TU Delft biedt veel materiaal aan binnen de kaders van het Open CourseWare. Gratis college volgen, complete modules. Dit in navolging van MIT die er bijna 10 jaar geleden mee begonnen is.

De redenen waren:

• Internationalisering
• Concurrentie
• Aansluitingsproblemen
• Student als klant
• Toename van aantal studenten
• Mogelijkheden digitale tijdperk

Maar ook waren daar het ‘Life Long Learning’ het versterken van de relatie bedrijfsleven – universiteit, het verhogen van de kwaliteit van het onderwijs.

Dat er een marketingwerking uitgaat van, was geen opzet. Maar toch blijkt dat wel degelijk het geval te zijn. Dit blijkt m.n. uit een toestroom van buitenlandse studenten. Het vraagt op dit moment een investering van 2 ton per jaar. En opmerkelijk genoeg blijft die investering overeind in deze tijd waarin de TU blijkbaar 45 miljoen per jaar moet besparen.

De laatste sessie die ik bijwoonde was een misser, maar enigszins ingebouwd kon ik niet meer zonder veel toestanden wegkomen, toen ik dat bemerkte. De sessie ‘Uw school in de toekomst: Google Apps for Education’ bracht mij niets nieuws. Het maakte mij niet enthousiaster dan ik al ben voor Google Apps. Maar uit het prubliek kwam nog een weetje, eigenlijk een oproep aan docenten die Google Apps gebruiken. Er is een Group genaamd Nederlandse Google Leerkrachten. Sluit je daarbij aan als je werkt met Google Apps (nu zijn er nog maar 2 leden).

En het slot, de laatste Keynote door Sugata Mitra. Ik schreef al eerder een blogpost als opmaat naar deze dagen en sprak mijn bewondering uit voor deze spreker. Dat zijn presentatie een lichte herhaling was van zijn laatste TED presentatie deerde mij niet. Ik heb bewondering voor deze man. Bewondering m.n. voor zijn eigengereide onderzoeken die opmerkelijke resultaten hebben opgeleverd.

‘Information Search and Analysis and Reading Comprehension are the Most Essential Skills for Primary Education Today”. ‘Education is a Selforganising System’.

Als je wilt weten wat achter de bovenstaande uitspraken zit, bekijk dan de presentatie van Sugata Mitra. Het is de moeite waard.

Voor mij zijn de vragen nu wel o.a. of zijn bevindingen alleen voor het PO opgaan. Kun je dezelfde fenomenen oproepen/waarnemen in het VO en verder in het HBO/WO? Zou je de effecten van het zelforganiserend leren mee kunnen laten groeien? Is het een systeem dat zichzelf in stand kan houden? De kennisbronnen die gebruikt worden om de informatie te halen moeten wel gevuld blijven worden. Er moet ook kenniscreatie plaatsvinden.

Na zijn openingspeech interviewde SURF directeur Wim Liebrand de voorzitter van de Landelijke Studenten Vakbond, Sander Breur over innovatie in het onderwijs en of hij er wel tevreden over was. Helaas kwam ook de mythe van de multitaskende digital native voorbij. Sander had wel een leuke quote: “Zolang Google Scholar sneller resultaten oplevert dan de tools van de onderwijsinstelling, is er wat mis.” Ik denk alleen niet dat we in dergelijke dichotomieën moeten denken, gewoon Google Scholar slim integreren, dat moeten we doen.

De eerste Keynote Speaker was eigenlijk de voornaamste reden dat ik deze dag naar Dé Onderwijsdagen ben gekomen. Nou, niet helemaal, maar wel een belangrijke reden (net zoals de afsluitende Keynote Speaker morgen een reden is om ook de tweede dag te gaan, prof. Sugata Mitra). Curtis Johnson heeft samen met Clayton Christensen en Michael Horn een zeer lezenswaardig boek geschreven, ‘Disrupting Class: How Disruptive Innovation Will Change the Way the World learns‘ (1e druk 2008, Updated and Expanded Edition 2010).

Van het boek is in de blog Jan Cees een uitstekende bespreking en samenvatting te vinden (evenals een bespreking bij Wilfred Rubens). Uit de presentatie van Johnson, een bijna on-amerikaans rustige lezing, haal ik hier enkele puntjes aan. Volgens Johnson ‘verliezen’ we nu teveel leerlingen/studenten in het onderwijs. Het onderwijs sluit niet aan bij de behoeften van die leerlingen/ studenten. Kansen liggen in ‘Disruptive Innovations’, innovatie die zich afspelen aan de rafelranden van het onderwijs. Niet stap-voor-stap innovaties, kleine aanpassingen in de bestaande orde. Johnson verwees in zijn presentatie naar voorbeelden uit het bedrijfsleven. IBM maker van mainframes, die een groep ontwikkelaars apart zet (op grote afstand van de ‘mainframe vestiging’) om in afzondering te werken aan de opdracht binnen 9 maanden een personal computer te ontwikkelen. Innovatie vraagt om radicale autonomie, aldus Johnson.

Zelf vind ik een mooi voorbeeld van van wat een Disruptive Innovation zou kunnen zijn de opkomst van de Kahn Academy. Een initiatief van Salman Kahn. Hij heeft een niche gevonden met zijn reeds enorme en nog steeds groeiende verzameling educatieve video’s. Studenten raadplegen die veel en graag om extra uitleg te krijgen of eindelijk het punt te snappen waar ze op hun eigen school steeds op blijven haken.

Lees het boek van Curtis Johnson, Clayton Christensen en Michael Horn, echt een aanrader. Lees daarna het boek ‘Drive: The Surprising Truth About What Motivates Us‘
van Daniel Pink, naar mijn mening een goede aanvulling.

De Keynote van Curtis Johnson kun je op video zien.

De eerste sessie die ik bijwoonde had de titel ‘Mythen rondom open leermiddelen: zijn het mythen?’. Zeven mythen stonden op het programma om al dan niet doorgeprikt te worden. helaas kwamen we door de werkvorm niet verder dan 3.

‘Meten is weten: wat doen studenten met opnames van colleges’ gaf een interessant kijkje in de eerste stappen die Pierre Gorissen gezet heeft op zijn promotie traject. Hij kon al aardig wat resultaten laten zien die voortkwamen uit ingevulde vragenlijsten door studenten aan de TU Eindhoven en Fontys Hogeschool Verpleegkunde, interviews met enkele studenten en log gegevens vanuit de Mediasiteserver.

Waarom kijken studenten naar opgenomen colleges?

• Om een gemist college in te halen
• Ter voorbereiding  van hun tentamen
• Om hun tentamenresultaat te verbeteren
• Om de stof beter te onthouden
• Om verduidelijking te krijgen

Opmerkelijk: ‘Een opname van een slecht college kan het college beter maken’ …..’Een opname kan versneld worden afgespeeld’

Een teleurstellende sessie sloot de sessieronde van deze dag af. ‘Gebruik van next-generation eReaders eb iPads in het hoger onderwijs’. Interessante titel, die bleek ook veel mensen te trekken. De inhoud had echter weinig te maken met de titel. Ja, het ging over digitaal materiaal dat je ook kon bekijken op een iPad. Maar ook op een pc of laptop. Het was naar mijn mening een marketingpraatje van een docent die zijn ziel en zaligheid had verkocht aan een uitgever. Dieptepunt was een opmerking dat zijn studenten via de website (dat was wat er feitelijk werd besproken) ook toetsvragen kon kopen. ‘Studenten doen alles om hun tentamen te halen’, dat was de visie van deze docent. Koude rillingen over mijn rug. Op mijn opmerking dat hij als docent verbonden aan een onderwijsinstelling overigens niet het auteursrecht, als hij schrijft over een aan zijn aanstelling gekoppeld onderwerp, kan overdragen aan een uitgever, ging hij in eerste instantie niet in. Later noemde hij dat wel een punt van aandacht. Maar, zo is de realiteit, zolang onderwijsinstellingen hier niets mee doen, komen de docent/auteurs er mee weg.

Na de overname van Hyves door de Telegraaf Media Groep leek het mij wel een goed idee om afscheid te nemen. Niet dat ik erg actief was met Hyves. Excuses voor de enthousiastelingen onder mijn lezers, maar de uitstraling trok mij nooit zo aan. Wel was ik benieuwd wat deze specifiek Nederlandse social media site nu zou toe kunnen gaan voegen.

Nu stond er in de NRC boven een artikel afgelopen maandag nog een kop ‘Privacy is voor Hyves het belangrijkste goed’. En wie weet menen ze dat ook bij Hyves. Maar de Telegraaf laat vaak wel blijken dat zij het minder nauw nemen met de privacy. De wijze waarop de Telegraaf dat doet bleek voor mij, als niet-telegraaf lezer, wel uit een artikel dat gisteren werd gepubliceerd in de NRC. Redenen genoeg om tot opzegging over te gaan.

Aan mijn niet al te lange en actieve ‘leven’ op Hyves is nu dus een einde gekomen.

Het koste wel wat moeite om de weg te vinden naar het ontsnappingsluik binnen Hyves. Ze laten je niet zo eenvoudig gaan

Mocht je ook interesse hebben, op deze pagina kun je aangeven waarom je vertrekt, je geeft je wachtwoord en dan is het uiteindelijk een fluitje van een cent.

De nieuwe opties voor Google Charts, de grafieken en diagrammen binnen Spreadsheets (de Google ‘Excel’ variëteit), zijn een hele sprong vooruit. In de onderstaande video kun je een goed overzicht krijgen.

Excel gebruik ik niet elke dag en ik wil dus niet pretenderen alle mogelijkheden te kennen. Maar de optie die Google Charts nu heeft om in een grafiek het verloop van waarden in de tijd te laten ‘afspelen’ langs een tijdlijn, ben ik in Excel nog niet tegengekomen. Ik zie daar wel didactische waarden in.

Meer over de nieuwe mogelijkheden kun je lezen op de Google Docs blog.

Alhoewel Louis Montier aan de wieg staat van Qwiki (hij is degene die lang geleden mede Alta Vista ontwikkelde en later o.a. werkte bij Google), viel het woord ‘searchengine’ geen enkele keer tijdens de presentatie.

‘Information becomes an experience that I can watch‘

Bij Qwiki zie je web 3.0 in volle actie. Op slimme wijze worden allerlei contentverzamelingen bij elkaar gebracht en op een nieuwe wijze gepresenteerd.
Qwiki brengt informatie uit o.a. databanken voor tekst, Video, afbeeldingen, kaarten bijeen en maakt er een multimediarijke ervaring van. Teksten worden voorgelezen, afbeeldingen, kaarten, video’s verschijnen, gaan weer op de achtergrond en kunnen opnieuw worden opgeroepen.

Een Qwiki voorbeeld – ‘Rembrandt‘. Qwiki is nog in aanbouw, de voorbeelden hebben nog niet de volledige functionaliteiten.

Synthese van informatiebronnen staat voorop. Dit maakt dat Qwiki een interessante ervaring is en een veelbelovende bron voor gebruik in het onderwijs kan worden.

Er zit een nog niet werkende button voor ‘Delen’ in het menu. Als je hiermee ook een mogelijkheid krijgt (nog te bezien) voor het plaatsen van een Qwiki item in Blackboard, heb je een efficiënte manier om multimediale content te genereren voor je modules. Kernbegrippen, bekende persoonlijkheden, geografische locaties en veel meer kun je dan snel laten voorzien van allerlei achtergrondinformatie in tekst en beeld door Qwiki.
Qwiki is nog volop in ontwikkeling. Je kunt een aantal voorbeelden bekijken op de site en je aanmelden voor een login voor de Alpha versie. Je moet wel geduld heben voor het verkrijgen van de toegang. Ik heb me vorige week aangemeld, maar helaas nog geen login.
Qwiki een nieuw online gereedschap die mijn aandacht heeft.

Kinderen ontdekte het nieuwtje al snel, en zonder enige voorkennis, bleken ze in staat allerlei acties uit te kunnen voeren op de pc. Ik hoorde voor het eerst van dit experiment op Educause 2001 (1 maand na de aanslagen van 9/11 die we vandaag herdenken) in Idianapolis. Ik was toen van mijn sokken geblazen door de eenvoud van het experiment en meer nog door de opmerkelijke resultaten. Die presentatie, niet door Mitra overigens maar door iemand van MIT, is steeds in mijn hoofd blijven rondzingen.

Deze maand kwam een presentatie gehouden door Sugata Mitra in juli 2010 op de site van TED. Het is een presentatie gegeven door een, naar mijn mening, opmerkelijke en unieke man, die ik iedereen kan aanbevelen (met of zonder hart voor onderwijs).

Wat Sugata Mitra tracht te laten zien in al zijn experimenten is het vermogen van kinderen te leren in een omgeving zonder toezicht.
Hij verteld over een experiment waarin hij Tamil kinderen in Zuid-India vroeg om zich te verdiepen in genetica. Hij gaf ze het adres van een Engelstalige site met informatie over dat onderwerp. De kinderen spraken geen Engels, konden het niet lezen. Na 2 maanden vroeg hij wat ze geleerd hadden. ‘Niets’, zeiden ze. Hoe vaak hebben jullie naar die site gekeken? Elke dag, was het antwoord. En helemaal niets geleerd? Nee, ’afgezien van het feit dat ondeugelijke replicatie van het DNA molecuul genetische ziekten veroorzaakt, hebben we er niets van begrepen’. Zo zei een 12-jarig meisje in de groep.

Sugata Mitra werkt nu aan zijn idee van SOLE’s, Self Organised Learning Environments. Ruimte die zo zijn ingericht dat kinderen samen voor grote beeldschermen kunnen zitten en snelle verbindingen hebben. Daarbij kan ook nog, in de UK, gebruik worden gemaakt van een ander idee van Sugata Mitra, nl. de ‘Granny-cloud‘. de Granny-cloud bestaat uit 200 Britse grootmoeders die kinderen willen helpen als kinderen vragen om hun hulp bij het leren. Niet door ze leerstof over te dragen, maar te doen wat Mitra ziet als een belangrijke ’grootmoederrol’, door de kinderen te stimuleren, bewonderen, aan te sporen.

Mitra vindt in zijn onderzoeken dat kinderen een zelflerend vermogen hebben, dat ze samen beter leren en dat de gezamelijk geleerde stof beter beklijft.

Uit de TED presentatie nog een aardig en provocatief citaat, die ik even kwijt wil. Uit de mond van Arthur C. Clarke; “A teacher that can be replaced by a machine, should be’. Kan ik me indenken. Mitra’s werk laat echter met name het belang van het sociale aspect bij leren zien. gebruik maken van technologie daar waar het kan en werkt, maar vooral samen leren.

Ik wil er hier speciaal op wijzen dat je op 10 november een kans hebt om Sugata Mitra te horen spreken. Schrijf je in voor Dé Onderwijsdagen, hij is een van de keynote sprekers.
Op 9 november mag je eigenlijk een andere keynote spreker niet missen, Curtis Johnson. Curtis Johnson  heeft meegewerkt aan een uitermate interessant boek ‘Disrupting class: How Disrupting Innovation Will Change the Way the World Learns‘ (deze link brengt je naar de ‘updated en expanded’ versie, heb ik gisteren binnengekregen en zal ik weer met genoegen doorlezen).
Al met al genoeg redenen om je voor beide dagen in te schrijven. ‘Ik zeg DOEN!’